شیشه عمر
شیشه عمر من «امیر حسین»
تو بدون که شیشه عمر منی
خدا اون روز و نیاره بشکنی
***
بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند
قاب عکس توست اما شیشه عمر من است

***
از دگر دیدگاه
بچه ها شیشه عمر پدر و مادرند، از زمانی که به دنیا می آیند، زمان سنج تو بکار می افتد. تا قبل از آن تو هیچ نمی دانی عمرت چقدر و چگونه می گذرد، اما بعد از آن هر روز قد کشیدنش را می بینی و کیف می کنی. با هر دانه شنی که از شیشه عمر او می افتد تو پیر تر می شوی. بچه، آینه عمر تو می شود و هر روز خودت را در آن می بینی که قدم به پیری می گذاری، او رشد می کند و جوان می شود و تو خوشحال او را می نگری و پیر می شوی.
اٍاٍ بابایییییییییییییییی بســـــــــــــــــــــــــــــه بسه بازم حرفای فلسفی نیچه ای
یک بوکسی بهت میزنم ها، یک چکی بهت می زنم ها

مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


شیشه عمر
